Zamknij X
Objawy - endometrioza

Endometrioza

objawy.org.pl


Endometrioza


Słowo „endometrium” po łacinie oznacza śluzówkę macicy, która w trakcie cyklu miesięcznego kobiety narasta a potem złuszcza się podczas miesiączki. W organizmie chorym na endometriozę tkanka ta narasta poza obrębem macicy, najczęściej na jajnikach. Prowadzi to do dolegliwości bólowych, niepłodności, a w skrajnych przypadkach do rozwinięcia się chorób nowotworowych. Bardzo ważne w trafnej diagnozie tego schorzenia jest rzetelnie przeprowadzony wywiad lekarski, którego przykład znajdziesz tutaj.

Przyczyny i przebieg endometriozy

Istnieje kilka teorii tłumaczących przyczyny pojawiania się ognisk endometriozy w ciele kobiet, żadna z nich nie jest jednak jednoznacznie potwierdzona. Prawdopodobnie choroba jest składową wielu czynników, występujących równocześnie. Do najbardziej prawdopodobnych przyczyn zaliczyć możemy predyspozycje genetyczne oraz wady układu odpornościowego. Oprócz tego bardziej skłonne na zachorowanie mogą być kobiety w złym stanie psychicznych, zestresowane oraz żyjące w niezdrowy środowisku. Kiedy dochodzi do narastania śluzówki macicy poza jej jamą, tworzą się różnego rodzaju guzy, narośla, torbiele. Najczęściej powstają one w jamie brzusznej – zajmują jajniki, jajowody, przestrzeń między pochwą a odbytem. W rzadkich przypadkach znaleźć się mogą w innych miejscach np. na udzie czy w płucach. W przeciwieństwie do prawidłowo umiejscowionej tkanki w macicy, zniszczona tkanka chorobowa nie ulega złuszczeniu. Dochodzi więc do gromadzenia się jej, krwawienia i stanu zapalnego pobliskich narządów. Dlatego endometrioza może być poważną chorobą, prowadzącą do dysfunkcji wielu układów. Co więcej łatwo się rozprzestrzenia, np. gdy dojdzie do pęknięcia narośli.

 

Jak najtrafniej zdiagnozować endometriozę.

Uprawianie medycyny można sprowadzić do podejmowania decyzji - jakie badanie wykonać w celu rozpoznania choroby, jakie leczenie zastosować. Przy obecnym rozwoju technologicznym współczesna sztuka lekarska staje się "medycyną opartą na dowodach". Tych dowodów dostarczają naukowe publikacje, coraz bardziej wyrafinowane badanie laboratoryjne, zabiegi diagnostyczne. Jednak mimo wszystko w początkowym rozpoznaniu choroby niebagatelną rolę gra indywidualne doświadczenie lekarza oraz wartość pacjenta, która przejawia się w jego otwartości, chęci współpracy. Specjalnie dla Pań przygotowaliśmy przykład wywiadu lekarskiego stosowanego przy rozpoznawaniu endometriozy. Często nawet niewygodne, czy też wstydliwe pytania są niezbędne do precyzyjnego postawienia diagnozy.

 

Objawy endometriozy

Jakie objawy powinny kobietę zaniepokoić? Przede wszystkim bóle w obrębie miednicy, najczęściej występujące podczas menstruacji lub owulacji. Nie jest to jednak regułą, u niektórych chorych pojawiają się one w innych dniach cyklu. Także ból w dolnej części pleców świadczyć może o rozwijającej się endometriozie. Nie należy tez lekceważyć dolegliwości ze strony układu pokarmowego – wzdęć, zaparć, bólu w jelitach, pojawiających się podczas miesiączki. Inne objawy towarzyszące to uczucie rozbicia, osłabienie, nieregularne krwawienia. Sprawę komplikuje fakt, że wiele kobiet zawsze podczas okresu czuje się źle i cierpi z powodu np. zaparć. Warto jednak w takim przypadku upewnić się u lekarza, że nic nam nie dolega. Objawem choroby jest także niepłodność.

Leczenie endometriozy


Jako, że przyczyny endometriozy nie są do końca poznane, jej leczenie jest trudne i często zależne od indywidualnej sytuacji pacjentki, jej planów co do posiadania (lub nie) potomstwa, wieku, kondycji, zaawansowania choroby. Lekarz ma do wyboru metodę chirurgiczną (stosowaną najczęściej u młodych kobiet planujących zajść w ciążę) oraz farmakologiczną. Celem tej drugiej jest głównie zmniejszenie bólu oraz terapia hormonalna, obniżająca produkcję estrogenu (jego nadmiar w organizmie sprzyja endometriozie). Zazwyczaj najodpowiedniejsza jest terapia „kombinowana” łącząca poszczególne elementy w zależności od przebiegu choroby u konkretnej pacjentki. Ogromne znaczenie podczas leczenia ma wsparcie bliskich osób – świadomość zagrożenia bezpłodnością jest dla kobiety zawsze dużym stresem. W połączeniu z bólem spowodowanym chorobą może być trudna do zniesienia, a nie zapominajmy, że stan psychiczny pacjentki może mieć wpływ na dalszy rozwój choroby.


Pozostałe tematy: